یک روان‌درمانگر به درون ذهن زنی که مبتلا به اسکیزوفرنی تشخیص داده شده نفوذ می‌کند و در آنجا نه جنون، بلکه احساس گناه جنسی شکنجه‌کننده‌ای را می‌یابد که توسط تابوهای جامعه شکل گرفته است.

فیلم «جدایی» به زندگی درونی زنی در دورانی می‌پردازد که دچار فروپاشی زناشویی و احتمالاً روانی شده است. گذشته و آینده‌ی احتمالی او از طریق روایتی تکه‌تکه اما درخشان و اغلب طنزآمیز آشکار می‌شود؛ روایتی که در آن رویاها و خواسته‌ها به اندازه‌ی فضای «لندن پرجنب‌وجوش» (همراه با موسیقی گروه پروکول هاروم و نمایش نور مارک بویل) واقعی هستند.